پژوهش سوره الانسان آیه 1 قرآن with translates

گرفتن آیه

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
هَلْ أَتَىٰ عَلَى الْإِنْسَانِ حِينٌ مِنَ الدَّهْرِ لَمْ يَكُنْ شَيْئًا مَذْكُورًا

افزودن ترجمه

فولادوند
آيا زمانى طولانى بر انسان گذشت كه چيز قابل ذكرى نبود؟!

جزئیات آیه

ترجمه تفسير الميزان، جلد 20، صفحه 191 - محمدحسين‌ طباطبائي‌

ترجمه تفسير الميزان، جلد 20، صفحه 191

ترجمه آيات‏

به نام خداى رحمان و رحيم.

آيا بر انسان روزگارانى بگذشت كه چيزى قابل ذكر نبود؟ (1).

ما او را از آب نطفه مختلط (بى‏حس و شعور) خلق كرديم و داراى قواى چشم و گوش (و مشاعر و عقل و هوش) گردانيديم (2).

ما به حقيقت راه (حق و باطل) را به انسان نموديم (و با تمام حجت بر او رسول فرستاديم) حالا خواهد هدايت پذيرد و شكر اين نعمت گويد و خواهد آن نعمت را كفران كند (3).

ما براى كيفر كافران غل و زنجيرها و آتش سوزان مهيا ساخته‏ايم (4).

و نيكوكاران عالم (كه حضرت على و فاطمه و حسن و حسين ع و شيعيانشان به اجماع خاصه و اخبار عامه مقصودند) در بهشت از شرابى نوشند كه طبعش (در لطف و رنگ و بوى) كافور است (5).

از سرچشمه گوارايى آن بندگان خاص خدا مى‏نوشند كه به اختيارشان هر كجا خواهند جارى مى‏شود (6).

كه آن بندگان، نيكو به عهد و نذر خود وفا مى‏كنند و از قهر خدا در روزى كه شر و سختيش همه اهل محشر را فرا گيرد مى‏ترسند (7).

و بر دوستى خدا به فقير و اسير و طفل يتيم طعام مى‏دهند (8).

و (گويند) ما فقط براى رضاى خدا به شما طعام مى‏دهيم و از شما هيچ پاداش و سپاسى هم نمى‏طلبيم (9).

ما از قهر پروردگار خود به روزى كه از رنج و سختى آن رخسار خلق درهم و غمگين است مى‏ترسيم (10).

خدا هم از شر و فتنه آن روز آنان را محفوظ داشت و به آنها روى خندان و دل شادمان عطا نمود (11).

و خداوند پاداش آن صبر كامل (بر ايثار) شان را باغ بهشت و لباس حرير بهشتى لطف فرمود (12).

كه در آن بهشت بر تختها (ى عزت) تكيه زنند و آنجا نه آفتابى (سوزان) بينند و نه سرماى زمهرير (13).

و سايه درختان بهشتى بر سر آنها و ميوه‏هايش در دسترس و به اختيار آنهاست (14).

و (ساقيان زيباى حور و غلمان) با جامهاى سيمين و كوزه‏هاى بلورين بر آنها دور زنند (15).

كه آن كوزه‏هاى بلورين نقره‏اى به اندازه و تناسب (اهلش) اندازه‏گيرى شده‏اند (16).

شان نزولی برای این آیه موجود نمی باشد.

[سورة الإنسان (76): آية 1]

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‏

هَلْ أَتى‏ عَلَى الْإِنْسانِ حِينٌ مِنَ الدَّهْرِ لَمْ يَكُنْ شَيْئاً مَذْكُوراً (1)

الإعراب:

(هل) حرف استفهام للتقرير «1»، (على الإنسان) متعلّق ب (أتى)، (حين) فاعل أتى مرفوع.

جملة: «أتى ... حين» لا محلّ لها ابتدائيّة.

و جملة: «لم يكن ...» في محلّ نصب حال من الإنسان‏ «2».

الصرف:

(حين)، اسم بمعنى المدّة غير المحدودة الكثيرة أو القليلة، وزنه فعل بكسر فسكون.

______________________________
(1) أو بمعنى قد.

(2) أو في محلّ رفع نعت لحين بتقدير الرابط فيه.

(الدهر)، اسم للزمان الممتدّ غير المحدود، وزنه فعل بفتح فسكون.

(مذكور)، اسم مفعول من الثلاثيّ ذكر، وزنه مفعول.

شماره سوره : 
76
شماره آیه : 
1
شماره صفحه : 
578
جزء : 
29
حزب : 
116
نام سوره : 
الانسان
آیه ساده : 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ هَلْ أَتَىٰ عَلَى الْإِنْسَانِ حِينٌ مِنَ الدَّهْرِ لَمْ يَكُنْ شَيْئًا مَذْكُورًا
آیه ساده (پایه) : 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ هَلْ أَتَىٰ عَلَى الْإِنسَانِ حِينٌ مِّنَ الدَّهْرِ لَمْ يَكُن شَيْئًا مَّذْكُورًا
آیه ساده (مینیمال) : 
بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ هَل أَتىٰ عَلَى الإِنسانِ حينٌ مِنَ الدَّهرِ لَم يَكُن شَيئًا مَذكورًا
آیه ساده (بدون اعراب) : 
بسم الله الرحمن الرحيم هل أتى على الإنسان حين من الدهر لم يكن شيئا مذكورا
آیه (عثمانی) : 
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ هَلْ أَتَىٰ عَلَى ٱلْإِنسَٰنِ حِينٌ مِّنَ ٱلدَّهْرِ لَمْ يَكُن شَيْـًٔا مَّذْكُورًا
آیه عثمانی (مینیمال) : 
بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ هَل أَتىٰ عَلَى الإِنسٰنِ حينٌ مِنَ الدَّهرِ لَم يَكُن شَيـًٔا مَذكورًا

موضوع : 

آفرينش آفرينش از عدم آفرينش انسان انسان